پیام به همسر رفیق یدالله خسروشاهی:
جهان گرامی؛خاطرات گران بهائی رااز یدی عزیز به یادداریم،در زمان حکومت شاهی سرفرازانه اسارت را به سخره می گرفت،در هنگامه قیام به مثابهسخن گوی شوراهای کاگری شرکت ملی نفت خوش درخشید وبنا به غریزه وتعهدطبقاتیش اسارت بدست حکومت اسلامیان را به جان خریدولی به مسخ شوراهای کارگری به نام جعلی" شورای اسلامی" تن در نداد ودرجلای وطن اجباری هیچگاه رسالت انسانی طبقاتی خودرا فراموش نکرد بویژه در این دهساله اخیرهم چون شخصیت برجسته "اتحادبین المللی دفاع ازکارگران ایران" آنچهرا درتوان داشت،در افشای زجر وستمی که بر کارگران ایران درتحت حکومت اسلامی اعمال میشود فروگذارنکرد ، در این روند بدیهی است که همیاری شیرزنی چون تو پیمودن این راه را برای او هموار می کرد،این واقعیتی است که اودیگردرکنار مانیست اما این هم واقعیت است که او در ما ،به حیات پرثمرش ادامه میدهد این قانون گریز ناپذیر تدام زندگی ومبارزه است ما او را از دست نداده ایم بلکه اورا درخود جاودانه کرده ایم، او در یاد انسانهائی که هم چون او برای دنیائی انسانی که دیگر سرمایه حرف اول را نمیزند ووقاحت بهره کشی انسان از انسان بر همگان عیان میشود ومرز آزادی هرکس آزادی دیگری است جاودانه خواهد بود، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد
یوسف اردلان
پاریس شانزدهم بهمن 1388پنجم ژانویه 2010